وای از دل خون امام حسن مجتبی(ع)..
ای نانجیب، مادر من بی گناه بود
مردک چرا به مادر من فحش میدهی؟
بیدار شو برادر خوبم اذان شده ...
بدم المحسن(ع)عجل لولیک الفرج
شعر از برادر خوبم علیرضا سلطانی
بسم رب الفاطمه سلام الله علیها
فاطمه سوگند به پاکی تو
بیرق ما چادر خاکی تو
اعظم الله أجورنا و أجوركم بمصاب السيدة الزهراء صلوات الله عليها..
با توجه و عنایت خاصه ی حجة بن الحسن العسکری(عج) امسال ششمین سال است
که در عزای ام الحسنین(ع) در شب شهادت مظلومانه اش از دل شب تا به سحر
ناله کنان گریه کنان مویه کنان سینه زنان لطمه زنان همدردی میکنیم
با شوهر با وفایش اول مظلوم عالم امیرمؤمنان علی بن ابیطالب علیه السلام
باشد که مورد قبول شاهد کوچه ها امام مجتبی سلام الله علیه افتد..
دوستانی که مایل هستند شرکت کنند در عزای مادر امام زمان(عج)
آهای عشاق الحسین(ع) در هر کجای عالم که هستید این شب را به خواب غفلت نروید!
اللهم عجل لولیک الفرج..
اللهم العن قاتلی یا فاطمة(س)
شعر از برادر خوبم علیرضا سلطانی
(چاپ و نشر اشعار بدون ذکر منبع و اسم شاعر مشکل شرعی دارد)
دودی عجیب سقف زمین را فرا گرفت
گویی زمین ز داغ تو بانو عزا گرفت
این بوی سوختن ز دل سرخ چوب نیست
انگار بین شعله در عشق پا گرفت
بر روی خاک ، دختر افلاک کس ندید
این کار میخ بود که در سینه جا گرفت
او سوخت هم ز عشق علی هم ز میخ در
سرخی عشق او همه صحن و سرا گرفت
مردانگیست چهل نفر و سیلی و قلاف ؟..
پهلو شکسته ای که دم مرتضی گرفت
یا للعجب شکسته شده گوهر نبی
مزد رسالت از کف این بی حیا گرفت
ای وای از آندمی که علی دست بسته است
از ضربه بار شیشه ی زهرا(س) شکسته است
هر کس که از تو بغض به جان داشت زد مرا
قنفذ به دست هرچه توان داشت زد مرا
وای از مغیره دیر سر معرکه رسید
اما هر آنقدر که زمان داشت زد مرا
آزرده بودم و به لبم ذکر یاعلی
هر آن که ناسزا به دهان داشت زد مرا..
یاری نمانده تا که مرا یاری ام دهد
هرکس که جیره ای ز سران داشت زد مرا
وای از حسن که خاطره اش تازه میشود
کابوس هر شبی که نهان داشت زد مرا
آن کس که غصب کرد ولای علی من
با خنده ای که بر لب عیان داشت زد مرا
من را ببخش گر ز کفم رفتیُ و نشد
نگذارم ، آن که تیغ میان داشت زد مرا
دینی که گردنم ز احد بود شد ادا
باشد قرار و وعده ی دیدار کربلا ..
شهادت مادرم تسلیت
دلداده دیده روی که بسته عجیب نیست؟ پرواز با پری که شکسته عجیب نیست؟
هر روز در به روی علی باز می نمود این اوج غربت مردی غریب نیست؟
او بود و این مدینه امانم بریده بود حالا که رفته طاقت وصبر و شکیب نیست
روزیِّ یار و همدم صدیقه بعد از این جز طعنه و کنایه ی اهل فریب نیست
یک لحظه هم که واشده چشمش کلام او
جز روضه های خنجر وشیب الخضیب نیست
پهلوشکسته قلب علی را شکست و رفت
پشت و پناه من کمرم را شکست و رفت
امشب بساط نافله ام طور دیگراست اشکم برای شستن خونهای پیکر است
گفتم به کودکان که مبادا فغان کنید بازوی تو بهانه ی فریاد حیدر است
غسل شبانه ی بدن از روی پیرُهن! این هم نشان عشق و تولّای کوثر است
حس می کنم تورُّم و سوراخ و زخم را .. که از غلاف و میخ و هجوم ستمگر است
یاس لطیف زبر شده این نشانه یِ .. طول زمان ماندن همسر به بستر است
این روضه های زنده ی تو می کشد مرا
خونابه از جنازه ی تو می چکد چرا؟!
خواب خوش مدینه و غمخانه ی علی تابوت فاطمه َست روی شانه ی علی
یارب چه باشکوه به تشییع آمدند جمعی فرشته با غم پروانه ی علی
خاک بقیع و دست امین، یاس را گرفت همچون شقایقی و.. شد افسانه ی علی
رویش کبود و بوی تنش بوی خون و دود شد شرح شورِ شعله به گلخانه ی علی
حالا چهل مزار و چهل بار صحنه ای تکراری از عذاب غریبانه ی علی
دارد سپیده می زند ای اهل اشک و آه
باقیِ روضه با در و دیوار و میخ و چاه..
از این به بعد حیدر و غمها و اضطراب روباه وگورکَن صفتان فکر نبش آب..
زنجیر صبر شیرخدا پاره می شود زردیِ خشم وتندیِ تیغ ابوتراب
خانه نشین و دیدن کنجی که کودکش با بغض خود دهد به سوال پدر جواب..
آب و سفارشات و حسینی که نیمه شب ازشدّت عجیب عطش می پرد زِ خواب
ازفاطمیِّه کرب و بلا می خورد رقم از کوچه می رود به نوک نیزه آفتاب
ای بی قرار فاطمیِّه ای قرارعشق
پایان بده به شام غم و انتظار عشق
آقا بیا و پاسخ این کینه را بده داروی زخم کهنه ی این سینه را بده
سیلی به قلب شیعه ی تو نیش میزند برگرد و پاسخ غم دیرینه را بده
آئینه طعنه زد که شده موی من سپید جمعه جواب طعنه ی آئینه را بده
شهر رسول وگم شدن تربت بتول؟! با تازیانه پاسخ این کینه را بده
دیشب دوچشم شیعه به دنبال صحن بود صحنی بساز و حالت دوشینه را بده
تا در میان روضه ی او روضه خوان شویم
مرهم برای سینه ی صاحب زمان شویم ..
والسلام
لعن الله قاتلیک یا فاطمة سلام الله علیها
فاطمه سوگند به پاکی تو